HeartDrive, 14 juni 2009, Ervaringen van Fam. Kauls en Fam. van den Putte
Vandaag was het zover! De derde HeartDrive. Dit keer hebben ze het georganiseerd in Volendam. Hans en Brigit sliepen met Teun en Yvonne bij ons en onder het genot van een kopje thee en een ontbijtje in de tuin zijn we de dag ontspannen en gezellig begonnen. Om 10.40 reden we richting Volendam, waar we in het Marinapark werden ontvangen met een hoop gezelligheid een kopje koffie en een heerlijk stuk verse appeltaart (zonder krenten) (ondanks mijn strenge dieet heb ik hier heel erg van genoten)
Wachten op de sloep
Toen de koffie op was zijn we met een sloep naar de haven van Volendam gevaren ( en geloof me dat is niet echt fijn als je met een oneven aantal "volslanke"mensen zit die allemaal aan dezelfde kant zitten) maar onder luid gezang van Jan Smit hebben we de tocht overleefd waar we op de foto mochten in heuse Volendammer klederdracht mochten met zijn 7-en ,en gelachen dat we hebben met elkaar heerlijk. Toen wij aan de beurt waren en zaten (en das moeilijk met klompen die 4 maten te groot zijn) stond "toevallig" net Nicole met haar video camera ons te filmen. Dus alles is vast gelegd.
Nog even genieten van een visje op de haven en toen weer met de sloep terug naar het restaurant waar een heerlijke lunch op ons wachtte. Verse broodjes met ham en kaas en een kopje groente soep en voor de liefhebbers een kroketje. Nog even uitbuiken (met recht heel even) en toen op naar het parkeerterrein waar 22 SAAB cabrio's op ons stonden te wachten.
De jongens bij elkaar als heuse coureurs (ze kregen een mooie gele pet van de chauffeur, de dames als echte prinsessen en Hans Brigit en ik in 1 cabrio. Voor we weg reden hadden Brigit en ik al een natte broek van het lachen onze slanke billen zaten voor het klikding waar de riem in zat dus misschien kun je je beeldend voorstellen hoe dat gaat heb je de ene vast maak je de andere weer los op het moment dat je de tweede vast zet en dan het gewoon niet voor elkaar krijgen. En hoe harder je lacht hoe minder het lukt om die rot riem vast te maken. Uiteindelijk met een slaak van verlichting hadden we ze eindelijk vast en zijn we gaan rijden.Allemaal binnendoor weggetjes in en om Volendam, Hobrede, Warder, Edam en ga zo maar door..... Ik woon bijna 30 jaar in Purmerend maar ik wist niet dat de omgeving van Purmerend zo mooi was!!!!!! Ik begrijp nu wel waarom al die dames in de cabrio's van die haarbanden om hebben je haar waait namelijk compleet tot coupe ellende. Halverwege de rit kwamen we aan bij de Kaasboerderij waar we een korte uitleg kregen over hoe kaas gemaakt werd. De kinderen kregen allemaal een bon en konden daarmee een kaasje halen als aandenken.
Toen even pauze en wat drinken en weer in de cabrio's voor de vervolg tocht. Veel later als gepland maar ons geen minuut verveeld kwamen we voldaan van het ongelooflijke lachen weer aan in het restaurant in Volendam waar we nog een consumptie kregen. Toen de chauffeur afscheid nam vertelde hij dat hij een boek over ons kon schrijven zoals wij gelachen hadden en opmerkingen hadden gemaakt (kun je nagaan 2 moeders een dagje uit)
En we kregen allemaal de foto's in klederdracht helaas (bijna logische zoals het hier gaat op het moment) waren onze foto's er niet bij hopelijk krijgen we die vandaag. (red: De foto's zijn inmiddels terecht) Daarna nog een patatje en toen weer terug naar huis. HEARTBEAT het was weer top wij hebben genoten!!!!!!
BEDANKT!!!!!!!!








































.jpg)






























































